Waarom de wilg?
De wilgenbomen langs de Dommel zijn eeuwenoud. Ze zijn geknot, gebogen door storm en vloed, maar ze staan er nog steeds. Ze zijn het levende symbool van veerkracht — niet door weerstand, maar door mee te bewegen.
Dit gedicht is een eerbetoon aan J. van Tooren, de Eindhovense dichteres die wordt beschouwd als de moeder van de Nederlandse haiku. Zij schreef jarenlang in absolute stilte — anoniem, onder pseudoniem — en vond in de natuur haar diepste taal.
J. van Tooren
Anna Maria Mulder-Swanenburg de Veye, bekend onder haar pseudoniem J. van Tooren, is de grondlegster van de Nederlandse haiku. Ze studeerde rechten in Leiden, werkte bij Philips in Eindhoven en schreef haar leven lang poëzie — aanvankelijk anoniem, omdat ze geloofde dat een dichter vrij moet zijn van roem.
Buigen — voorgedragen door Iris Penning
Opname bij de onthulling van het kunstwerk, april 2024 · 1 min 12 sec
Wilgenbos langs de Dommel
De halte bevindt zich op de oever van de Dommel, tussen de Genneper Watermolen (halte 2) en de Rietoevers (halte 4). In de zomer loopt het pad hier door een tunnel van hangende wilgentakken.
Het cortenstalen bordje staat op een eiken paal op de westelijke oever, zichtbaar vanaf het pad.